Dostluk uzun, albüm kaydı kısa

Caz müziğinin Türkiye’deki önemli isimlerinden Kerem Görsev, kayıtlarını Allan Harris’le birlikte yaptığı Back Again adlı albümünü müzikseverlere sundu.

Kaydı, dört saat gibi kısa bir sürede tamamlanan albümde, 1940 ve 1960′lardan 16 caz klasiği bulunuyor. Rec by Saatchi etiketli albümde Allan Harris’in yorumuna Görsev, piyanosuyla eşlik ediyor. Türkiye’de caz müziğine ilginin artmasından memnun olan Görsev’in derdi; kendini ilerletmek. “Bu müziği daha iyi öğrenmek için uğraşıyorum.” diyen sanatçıyla yeni albümünü konuştuk.

“Back Again” 11. albümünüz. Nasıl bir çalışma oldu?

Allan Harris’le birlikte 1995′ten beri çeşitli kulüplerde ve konser salonlarında pek çok performansımız oldu. “Laid Back” adlı ilk albümümüzü 1997′de kaydettik. Geçen sene Antalya’ya konsere giderken uçakta yeni bir proje yapalım dedik. Havaalanından otele giderken repertuarı tespit ettik. 12 Nisan’da New York’ta prova yaparak parçaları kesinleştirdik. 13 Nisan’da stüdyoda geçen 4 saat içinde 16 parçanın kaydını tamamladık. Ertesi gün tüm gün süren mixing ve mastering çalışmalarının sonunda master CD’yi elime alarak İstanbul’a döndüm.

Dört saat içinde bir albüm kaydı şaşırtıcı…

Caz albümlerinde dünyada olması gereken budur zaten. Müzik kaydı yapılmadan önce her şey kafanızda bitmeli. Kayıt yapmak değil, kayıt öncesindeki süreç zordur aslında. Müzikte dostluk önemli, Allan Harris’le 1995′ten beri tanışıyoruz. 12 yıldır birlikte çalışıyoruz. Belki yüzlerce konser verdik.

Yıllar öncesinin caz klasiklerini yeniden gündeme getirme gayretinizin temelinde ne var?

Bugüne kadar yayınlanmış on albümün sadece ikisinde caz klasiklerine yer verdim. Genelde kendi bestelerimi tercih ediyorum. Unutmamalı ki caz klasiklerini bilmeden bu müziği anlayamazsınız ve çalamazsınız. Gayretim, bu müziği daha iyi öğrenip kendime daha iyi bir yer edinmek.

Sizi trio olarak başarılı bulanlar, orkestrayla birlikte piyanonuzun sesinin genelde kemanların içinde kaybolduğunu düşünüyor. Bunu nasıl değerlendiriyorsunuz?

Tabii ki trio başka, orkestrayla çalmak başka. Ben 1999′da St.Petersburg’a gidip kimsenin hayal edemeyeceği bir CD kaydı yaptım ve o yıldan beri projeyi farklı orkestralarla çalıyorum. Geçen ay İzmir Devlet Senfoni Orkestrası ile Bahar Konseri yaptım. Kalabalık gruplarda piyanoyu solo piyano gibi duymazsınız; ama müzikte paylaşmak vardır. Ben büyük orkestralarla çalmaktan çok mutluyum.

Caz müziğinin Türkiye’deki durumunu ve geleceğini nasıl değerlendiriyorsunuz?

Türkiye’de son yıllarda caz müziği büyük bir yükseliş ve gelişme gösteriyor. Ne ekerseniz onu biçersiniz! Caz müziği, pop müziği gibi birdenbire yükseliş göstermez. Bizler ağır ve emin adımlarla yürürüz. Ama sağlam bir yapı oluşur. Festivaller, konserler, televizyonda ve yazılı basında caza ayrılan yer de bu müziğin yükselişini bilinçli bir şekilde artırıyor. Önümüzdeki yıllarda daha geniş bir dinleyici kitlesi bulacağımıza inanıyorum.

Siz birçok yabancı sanatçıyla da çalıştınız. Onların Türk müziğine bakışları nasıldı?

Yabancı müzisyenlere, Türk musikisinin gamları ve aksak ritimleri çok ilginç geliyor ve Türk musikisinde kullanılan enstrümanlara ilgi duyuyorlar.

Yakın zamanda yeni projeler var mı?

Yeni bir albüm yazıyorum. Gelecek yıl New York’a gidip kaydedeceğim. Konserlere tam gaz devam! 19-20-21 Temmuz’da yeni albümümüzü İstanbul Caz Festivali kapsamında İstanbul Jazz Center’da çalacağız.

İyi eğitim, iyi müzik gerek

Türkiye’nin geleceği gençlerin elinde. İyi eğitim, iyi müzik her şeyi farklılaştırır. Ben samimi olarak bu işe giriyorum. Öğrenciler ve üniversiteler benim için çok önemli. Anadolu’da pek çok üniversiteye konsere gittik, gidiyoruz. Bu müziğin üniversite öğrencilerine sevdirilmesi için Bilkent Üniversitesi’nde düzenlenen oryantasyon programlarına katıldım.

http://www.zaman.com.tr/webapp-tr/haber.do?haberno=555345